comment 0

#430

Jeden tydzień na aklimatyzację, zmianę trybu życia i innego odczuwania mijającego czasu. Ostatecznie 9 godzin dziennie wyjęte z mojego repertuaru własnych uciech to żadna tragedia. Jak to się niby dzieje, że moja doba ma dokładnie tyle samo, ile doba takiego Billa Gatesa, a jaka pomiędzy nami różnica.
Pal licho Billa Gatesa, ile jest matek pracujących na pełny etat, które w takim samym wymiarze godzin ogarniają swój dom, dzieci, partnera i siebie, a wszystko jest picture-perfect.
Teraz babci sranie się skończyło, a to wszystko tylko kwestia lepszej organizacji.
Plan na te wakacje to jazda na rowerze, duuużo jazdy na rowerze, pracowanie nad swoją sylwetką w zadowalającym stopniu, czyli tak, ażeby uda mi się nie trzęsły, nauka hiszpańskiego i czytanie poezji. Tomiki wielkich polskich poetów już piętrzą się u stóp mojego łóżka, a ja lubię sobie je tak dawkować. Rankiem kilka wersetów, przed snem skubnę jeden wiersz…

Czy to znak czegoś niedobrego, że przestałam się sobie podobać bez makijażu?

Filed under: Życie

About the Author

Veröffentlicht von

Planuję, filozofuję, reflektuję, opisuję, dekoruję... Z przyzwyczajenia, z przyjemności, z prokrastynacji, z chęci dokumentowania.

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s